آیا تولید انرژی هسته ای در ایران اقتصادی است؟

آیا تولید انرژی هسته ای در ایران اقتصادی است؟ - بازده (راندمان) نیروگاههای برق در ایران 37% می باشد, در صورتی که بازده نیروگاههای گازی امروزی (گاز و بخار باهم) حداقل 55% است. اگر ایران نیروگاههای خود را مدرن کند, می تواند تولید برق را به 55,000 مگاوات افزایش دهد. این مقدار 18,000 مگاوات بیش از تولید کنونی است که معادل 20 نیروگاه هسته ای شبیه نیروگاه بوشهر میباشد. اگر جمهوری اسلامی بدنبال نگه داری گاز برای نسلهای آینده است, چرا این نیروگاهها را تا کنون مدرنیزه نکرده و بجای آن در انرژی هسته ای سرمایه گذاری کرده و می کند؟

هزینه مدرنیزه کردن تمام نیروگاههای موجود بیش از 6 میلیارد دلار نخواهد بود (تغییرات زیادی لازم ندارند). در صورتی که هزینه ساخت نیروگاههای هسته ای که همین مقدار برق تولید کنند 30 میلیارد خواهد شد. - هزینه ساخت یک نیروگاه هسته ای در ایران تقریبا 1.5 میلیارد دلار و حداقل 3 برابر هزینه ساخت یک نیروگاه مدرن گازی با توان یکسان است. - نیروگاه گازی را می توان در نزدیکی محل مصرف و در توانهای متفاوت ساخت و در هر مکانی که گاز در دسترس باشد, که در ایران تقریبا چنین میباشد. نیروگاههای هسته ای باید فاصله زیادی با شهرها و مناطق زلزله خیز داشته باشند. - اتلاف انرژی از نیروگاه به منازل یا صنایع, در خطوط انتقال برق با توجه به دوری نیروگاههای هسته ای بیشتر می باشد. میزان اتلاف انرژی در خطوط برق فشار قوی (110 هزار ولت به بالا) در راه انتقال به مصرف کننده هر یکصد کیلومتر با توجه به ولتاژ انتقال 2% تا 6% می باشد. - هزینه انتقال برق, با توجه به نیاز خطوط طولانی برق فشار قوی و مراقبت از آن, را هم باید در نظر گرفت که مقدار قابل توجهی است. در کشورهای صنعتی بیش از 30% کل هزینه را هزینه انتقال و نیمی از آن (15%) را هزینه انتقال برق فشار قوی تشکیل می دهد. - از یک نیروگاه هسته ی باید به خوبی مراقبت کرد و فضای زیادی در اطراف آن باید مورد مراقبت قرار گیرد, زیرا اگر نیروگاه به تصرف تروریست ها درآید, آنها می توانند فاجعه بزرگ و غیر قابل جبرانی را بوجود بیاورند. تروریست ها می توانند با سقوط یک هواپیما در نیروگاه هم به هدف خود برسند. در نتیجه مراقبت شدید و اقدام سریع هوایی هم لازم می باشد, که هزینه زیادی در بر خواهد داشت. - مواد باقیمانده سوخت هسته ای در نیروگاه شدیدا رادیواکتیو بوده و انبار این مواد, وسایل و دستگاههای زیادی لازم دارد و هزینه زیادی را در بر می دارد. حمل و نقل سوخت هسته ای به مخازن مخصوص بزرگ و گران قیمتی احتیاج دارد. - تکنولژی ساخت نیروگاه گازی پایین تر و در آینده امکان ساخت اجزا آن در کشور بیشتر خواهد بود. برای ساخت و تعمیر و نگهداری نیروگاههای هسته احتیاج به متخصصان خارجی میباشد, چرا که کوچکترین خطایی موجب زیانهای جانی و مالی عظیمی خواهد شد, مخصوصا که متخصصین ایرانی تجربه کافی نداشته و سیستم مدیریت در ایران بسیار ناهنجار و غیر علمی است. - امکان ساخت نیروگاه گازی در آینده توسط متخصصان ایرانی برای کشورهای همسایه وجود دارد ولی این امکان برای نیروگاههای هسته ای صفر است. - ارز لازم برای خرید قطعات و ساخت نیروگاه هسته ای از فروش نفت و گاز بدست می آید و در عمل صرفه جویی در استخراج این ذخایر نیست. - یک نیروگاه گازی با توان برابر نیروگاه بوشهر, در سال احتیاج به 1.34 میلیارد متر مکعب گاز دارد. جمهوری اسلامی قصد دارد 7 نیروگاه مشابه بوشهر بسازد. و اگر برای هر کدام 40 سال طول عمر در نظر بگیریم, انرژی تولیدی آنها معادل 375 میلیارد متر مکعب گاز میشود. این مقدار برابر 1.4% کل ذخایر گاز است که معادل 4.5 سال مصرف فعلی گاز میباشد. یعنی گاز ایران بجای 319 سال, 314 دوام می آورد. - ذخایر کل معادن اورانیوم ایران را 3400 تن حدث می زنند که 136 میلیون دلار ارزش آنست. احتمال 15000 تن را مسئولان ایران میدهند, که جنبه تبلیغاتی دارد. اورانیوم موجود در معادن ایران از نوعی است که استخراج و تصفیه آن برای هر کیلوگرم بین 80 تا 130 دلار هزینه بر میدارد, در صورتی که قیمت آن در بازار جهانی یک سوم این مقدار می باشد. - استخراج گاز در ایران در سال 83.5 میلیارد متر مکعب و مصرف داخلی 68 میلیارد متر مکعب است. از این مقدار 40 میلیارد برای تولید برق مصرف شده و 28 میلیارد برای مصارف خانگی و صنعتی استفاده میشوند. حدود 80% برق ایران از گاز بدست می آید. تولید برق در ایران در حدود 163 هزار مگاوات ساعت و تولید کشور کره جنوبی 327 هزار و انگلیس 379 هزار مگاوات ساعت است. اگر ایران تا 20 سال آینده احتیاج به 350 هزار مگاوات ساعت داشته باشد, بطور متوسط احتیاج به 58 میلیارد متر مکعب گاز (بازده 55%) در سال خواهد داشت و اگر مصرف گاز خانگی و صنعتی به 3 برابر یعنی 90 میلیارد متر مکعب برسد, در مجموع حدود 2160 میلیارد متر مکعب گاز در 20 سال آینده لازم است و اگر تا 50 سال دیگر (30 بعد از آن) این مقدار ثابت بماند, تقریبا 4,440 میلیارد متر مکعب گاز لازم میباشد. صادرات گاز را نیز 30 میلیارد در سال در نظر میگیریم که معادل 1,500 میلیارد در 50 سال آینده میشود. در مجموع تا 50 سال دیگر 8,100 میلیارد متر مکعب گاز لازم است. ذخایر کشف شده قابل استخراج ایران بیش از 26,600 میلیارد متر مکعب است. در نتیجه تا 50 سال دیگر اگر ایران کشوری پیشرفته شود و تمام انرژی خود را از گاز تامین کند, 30% ذخایر خود را مصرف کرده و اگر این همچنان ادامه یابد, ایران تا 154 سال دیگر گاز خواهد داشت. در صورتی که گاز کشورهای دیگر در مجموع تا 60 سال دیگر تمام میشود. - مشکل انرژی دنیا حتما تا 50 سال آینده حل شده و باید بشود. سوخت هسته ای, نفت و گاز 60 تا 70 سال دیگر تمام خواهند شد, بجز گاز در ایران و 2 یا 3 کشور دیگر. ذخیره گاز بیش از یکصد سال منطقی بنظر نمی رسد, هنگامی که احتمالا دیگر ارزش و مصرفی نخواهد داشت و بهتر است از این سرمایه اکنون استفاده شود. - ایران میتواند بعنوان مثال با ساختن یک نیروگاه معادل 1000 مگاواتی گازی در جنوب کشور از آب دریا استفاده کرده (با تغییراتی اندکی ممکن است و وجود هم دارد) و علاوه بر تولید برق, روزانه تا 100 هزار متر مکعب آب شیرین و 5 هزار تن نمک (3% آب دریا نمک است) بدست بیاورد. با این آب میتوان حداقل 5 هزار هکتار زمین کشاورزی را آبیاری کرد. ارزش برق, محصول تولیدی و نمک حاصل (بیش از 1.5 میلیون تن نمک در سال, هر تن 30 دلار باید باشد) خیلی بیشتر از قیمت فروش گاز خواهد بود. در دنیا سالانه حدود 200 میلیون تن نمک تولید میشود, که 97% آن برای تولید هزاران محصول شیمیایی استفاده میشود, همچون مواد پاک کننده, رنگها, پلاستیکها و غیره. - آمار تولید برق و راندمان نیروگاهها - شرکت توانیر ایران - نیروگاههای مدرن گازی  Siemens - - بازده نیروگاههای مدرن گازی  Siemens - - نیروگاههای مدرن گازی - نیروگاههای مدرن گازی آیا صنعت تولید انرژی هسته ای یک صنعت مادر بشمار می رود؟ - تولید برق بیشتر باعث پیشرفت صنعت نمیشود و با برق نمیتوان قطعه ای صنعتی ساخت. ایران در سالهای گذشته کمبود انرژی نداشته و در آینده نیز نخواهد داشت. بسیار ساده تر و ارزانتر میتوان برق را از گاز تولید کرد. - هدر دادن سرمایه عضیم برای تولید برق هسته ای با ارز محدود ایران کاملا بی معنی است. با این سرمایه میتوان صنایع مادر و مفید برای موقعیت کنونی صنعت ایران را تقویت و مشکلاتش را حل کرد. - تعداد نیروگاههای هسته ای که قصد ساخت آنرا جمهوری اسلامی دارد و دستگاههای لازم تولید انبوه نیستند. یعنی محصول این تکنولژی بسیار محدود بوده و در صنایع دیگر مورد استفاده ای ندارند. - هیچ کشوری هرگز قرارداد ساخت نیروگاه هسته ای را با ایران نخواهد بست و دهها سال زمان لازم است تا شاید ایران بتواند بدون کمک خارجی خود چنین نیروگاهی بسازد. - تکنولژی تولید برق هسته ای یک تکنولژی شکست خورده است, چرا که مشکل تشعشعان هسته ای باقیمانده سوخت آن که هزاران سال ادامه دارد, قابل حل شدن نیست. - صنایع مادر: صنایع تولید فلزات, مواد شیمیایی, پتروشیمی, الکترونیک و غیره می باشند که تولیدات آنها پایه صنایع دیگر هستند. - ذخایر اورانیوم ایران بسیار اندک بوده و پس از مدت کوتاهی به پایان میرسد. سرمایه گذاری در صنعت استخراج, تصفیه و غنی سازی برای مقادیر اندک, اقتصادی نیست. - اگر انرژی هسته ای برای پیشرفت صنعتی, حتما لازم است, چگونه کشورهای همچون اتریش, دانمارک, ایرلند, نروژ, ایتالیا, استرالیا و غیره که نیروگاه هسته ای ندارند, به صنعت پیشرفته دست یافته اند؟ - اگر صنعت هسته ای لازم و مفید و صنعتی مادر است, چرا کشورهای صنعتی همچون آلمان, سوئد و غیره در سالهای آینده تمام نیروگاههای خود را می بندند؟ - تولید صنعت هسته ای فقط تولید برق و تشعشعات هسته ای است. از آن برای ساخت سلاح هسته ای نیز میتوان استفاده کرد. چگونه جمهوری اسلامی به اطلاعات و تاسیسات غنی سازی دست یافت - عبدل قدیر خان دانشمند پاکستانی چندی قبل اعتراف کرد که اطلاعات لازم برای غنی سازی, دستگاههای لازم و تعدادی سانتریفوژ به ایران داده است. قدیر خان اکنون بدون مجازات در خانه خود در پاکستان بسر میبرد. سوال اینجاست که آیا این کار بدون آگاهی دولت پاکستان و آمریکا میتوانست انجام یابد؟ آیا این عقلانی است که شخصی میهن پرست که پدر اتم یک کشور نیز نامیده میشود, به این راحتی اسرار کشور خود را به کشور همسایه داده تا آنان نیز به سلاح هسته ای دست یابند و شاید روزی کشورش را با همین سلاح تهدید کنند؟ - آیا میتوان مخفیانه سانتریفوژها را بدون آگاهی نیروهای امنیتی پاکستانی و آمریکایی از پاکستان خارج کرد؟ مگر اینکه دستور خود این کشورها بوده باشد. گفته میشود قدیر خان از سال 1970 تحت نظر سازمانهای امنیتی غربی بوده است و خارج از تصور هم نیست اگر همکاری بین آنها صورت گرفته باشد. - این اطلاعات, دستگاهها و قطعاتی از سانتریفوژها به کره شمالی و لیبی نیز داده شده بود اما قذافی رهبر لیبی چندی قبل کناره گیری کشور خود را از بکار گیری این اطلاعات و ساخت نیروگاه و احتمالا سلاح هسته ای اعلام کرد. - چگونگی دستیابی پاکستان به سلاح هسته ای و کمکهای آن به ایران  خطرات انرژی هسته ای - مواد باقیمانده سوخت هسته ای بشدت رادیواکتیو بوده و تشعشعات بسیار مضر آنها هزاران سال دوام دارد و باید در این مدت تحت مراقبت شدید قرار گیرند. - تا کنون هزاران نفر بعلت حادثه چرنوبیل در اوکراین جان خود را از دست داده و ده ها هزار بیمار شده اند. - اگر مواد رادیواکتیو به آبهای زیرزمینی دست یابند, دهها سال آب منطقه بزرگی را آلوده میکنند. - در اثر زلزله, احتمال از کنترل خارج شدن نیروگاه هسته ای بسیار فزونی یافته و سبب انفجار آن خواهد شد و یا میتواند موجب نشت مواد رادیواکتیو سوخته شده و بسیار خطرناک از مخازن نگه داری آن بشود. - امکان حمله تروریست ها به نیروگاه هسته ای بوسیله ربودن هواپیمای مسافربری وجود دارد. همچنین امکان تصرف نیروگاه هسته ای و یا دزدی مواد رادیواکتیو توسط تروریست ها نیز ممکن است. این افراد همچنین میتوانند با اسلحه های ساده ای همانند "آر پی جی" محموله حاوی سوخت سوخته شده را منهدم و فاجعه بزرگی ببار آورند. - در صورت وقوع جنگ, نیروگاههای هسته ای خطر بزرگی برای امنیت کشور بوده و نباید از آنها استفاده کرد. - در اثر اشتباه در هنگام آزمایشات با مواد رادیواکتیو نیز امکان خطا و ایجاد فاجعه وجود دارد. - در صورت حادثه هسته ای, قسمت بزرگی حداق به شعاع 20 کیلومتر باید برای دهها سال مسدود شود و هزینه اقتصادی ناشی از آن صدها میلیارد دلار خواهد بود. - پس از یک واقعه هسته ای منطقه وسیعی از کشور زیر پوشش مواد رادیواکتیو توسط باد و یا باران قرار گرفته و دهها سال موجب بیماریهایی همچون سرطان و یا نارسایی نوزادن میگردد. در اینصورت افراد بسیاری مخصوصا سرمایه دارها و کسانی که امکان آنرا دارند کشور را برای همیشه و یا مدتی طولانی ترک کرده و عملا کشور به فقر افراد متخصص و سرمایه کشیده خواهد شد که دیگر امکان ترمیم آن وجود نخواهد داشت. - در ایران گروههای تروریستی از القائده تا گروههای فلسطینی حضور دارند. اگر روزی حکومت در ایران از داخل و یا توسط نیروی خارجی تغییر کند, در آن هنگام در محیط هرج و مرج امکان دستیابی این گروهها به تاسیسات, مواد هسته ای و یا سلاح هسته ای, بسیار افزایش خواهد یافت. این گروهها ارزشی برای مردم ایران قائل نیستند و امکان استفاده از این اسلحه علیه ایران هم وجود دارد. گروه تروریستی القائده مکان مشخصی ندارد و در نتیجه هیچ ترسی از مقابله به مثل ندارد. - افراد تندرو مذهبی شاید از سلاح هسته ای و یا مواد رادیواکتیو در کشوری همچون اسراییل استفاده کرده و باعث تلافی آنها و نابودی ایران شوند. - در صورت دستیابی جمهوری اسلامی به سلاح هسته ای, احتمال تحریم وسیع اقتصادی ایران همچون کره شمالی بسیار فزونی می یابد. نتیجه آن فقر شدید مردم خواهد بود. چرا جمهوری اسلامی بدنبال صنعت هسته ای است؟ - بنابر دلایل نوشته شده, هیچگونه دلایل اقتصادی و علمی برای انرژی و صنعت هسته ای مخصوصا برای ایران وجود ندارد و این را جمهوری اسلامی بخوبی میداند. یکی از دلایل تلاش برای کسب این صنعت میتواند دسترسی به سلاح هسته ای باشد. در نتیجه انگیزه اقدام برای دستیابی به صنعت هسته ای میتواند دسترسی به سلاح هسته ای باشد. - بنابر دلایل نوشته شده, هیچگونه دلایل اقتصادی و علمی برای انرژی و صنعت هسته ای وجود ندارد و این را جمهوری اسلامی بخوبی میداند. یکی از دلایل تلاش برای کسب این صنعت میتواند دسترسی به سلاح هسته ای باشد. در اینصورت خطر حمله احتمالی آمریکا به ایران بسیار تقلیل می یابد. اما این اقدام خود خطر حمله را قبل از دستیابی بیشتر افزایش میدهد. - آیا وجود سلاح هسته ای به نفع مردم ایران است و یا بنفع شخصی و گروهی؟ - با تولید سلاح هسته ای و دادن احتمالی آن به گروههای تروریستی فلسطینی, شرایط مناسبی برای اعمال تروریستی و حمله به اسراییل پیدا خواهند شد. هر چند که در این راه آسیب یا نابودی ایران نیز ممکن میشود. - با دستیابی به سلاح هسته ای و کسب قدرت در منطقه, امکان برانگیختن مردم مذهبی کشورهای همسایه و عرب برای ایجاد حکومت های مذهبی همانند ایران بیشتر شده و در نتیجه جمهوری اسلامی از تنهایی کنونی بیرون می آید. - با شعار نادرست "انرژی هسته ای راه رسیدن به پیشرفت تکنولژیکی و علمی است" و در نتیجه استفاده از غرور ملی مردم, حتی مخالفان رژیم, گذر از مشکلات داخلی سادهتر میشوند. جمع بندی - انرژی هسته ای در ایران در هیچ صورتی اقتصادی نیست و نتایج پژوهش در زمینه صنعت هسته ای بسیار محدود و کم ارزش بوده و آنرا میتوان با پرداخت ارز اندکی بدست آورد. - پژوهش و یا تولید ایزوتوپهای رادیواکتیو در نیروگاه پژوهشی صورت میگیرد که ایران نیز بیش از کافی و از 50 سال قبل در اختیار دارد. در نیروگاه هسته ای فقط برق تولید میشود. - ذخایر اورانیوم ایران بسیار ناچیز میباشند و ذخایر موجود در دنیا زودتر از نفت و گاز تمام میشوند. - ایران در مجموع سومین ذخایر نفت و گاز را در دنیا داشته و حداقل تا 150 سال دیگر گاز خواهد داشت, زمانی که تقریبا هیچ کشور دیگری نفت و گاز ندارد. - سرمایه گذاری در صنایع مادر همچون صنایع تولید فلزات, مواد شیمیایی و پتروشمی, کشاورزی باید در اولویت باشند. پژوهش در استفاده از انرژی خورشیدی و سرمایه گذاری در زمینه الکترونیک و برنامه نویسی کامپیوتر میتوانند هدف باشند. انرژی خورشیدی انرژی آینده است, فقط یکهزارم سطح کره زمین برای تامین انرژی مورد نیاز کافی بوده و تولید انبوه و ارزان سلولهای خورشیدی براحتی در آینده نچندان دور ممکن خواهد شد. - با دوستی, کمک و دوری از سلاحهای کشتار جمعی میتوان آینده بهتری در کنار همسایه گان خود داشت. الگوی اعتماد, آزادی و پیشرفت, راه درست دوستی بین حکومتها و مردم آنهاست. - با دشنمی و تحریک کشورهای قدرتمند جهانی مشکلات فقط بیشتر و بزرگتر میشوند. در کشوری که مردم آزاد و آگاه هستند, هیچ گروه داخلی و یا کشور خارجی نمیتواند در هنگام بحرانی سو استفاده کند. - با دستیابی به سلاح هسته ای, کشورهای ترکیه, مصر و عربستان سعودی نیز بدنبال آن خواهند رفت و کشورهای کوچکتر منطقه از قدرتهای بزرگ کمک خواهند گرفت. این موجب تشنج در منطقه شده و احتمال جنگ را با اسراییل و کشورهای غربی فراهم می آورد. در اینصورت واضح است که مردم چه کشورهایی صدمه خواهند دید و در نهایت بسود چه کسانی تمام میشود.